Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Τα τελευταια 2 χρονια διεγραψα 3 φιλους που γνωριζα 20 χρονια.Δεν το μετανιωσα απλα αναρωτιεμαι που θα παει αυτη  η δουλεια.Η φιλια προϋποθετει σεβασμο ,ειλικρινεια και καλη προαιρεση. Ειμαι αυστηρος ανθρωπος με τους φιλους μου ,υπο την εννοια οτι απαιτω τις 2 πρωτες προϋποθεσεις.Καμια φορα η καλη προαιρεση χανεται ,αλλα με την ειλικρινεια ολα διορθωνονται.Ο ενας φιλος περναει μια δυσκολη φαση, κι αυτο τον εκανε να βγαλει εμπαθεια και ζηλεια σε μια ευκαιρια που μου δοθηκε και που ηξερε πως την ειχα αναγκη ,κατι που καταλαβαινω αλλα θα ηθελα αν δε μπορουσε να πει κατι θετικο να μη μιλησει καθολου.Η αλλη φιλη σε τελειως διαφορετικη φαση,μετα απο μια ωραια εμπειρια απαλλαχθηκε απο καποιες ανασφαλειες ,δυναμωσε, με αποτελεσμα να μη δεχεται καποιες δικες μου αδυναμιες οι οποιες  ομως δεν επηρεαζουν καθολου τη δικη της ζωη,απλα εβγαλε καποια χαρακτηριστικα που δε μου ταιριαζουν καθολου.Ο τριτος φιλος μετα απο προσπαθεια ,απελευθερωθηκε απο ενα κομπλεξ που τον βασανιζε χρονια, και αυτο ειχε ως συνεπεια να τους γραψει ολους μα ολους στα παπαρια του, βγαζοντας εναν εαυτο καθαρα εγωιστικο .Αυτο με προβληματισε ιδιαιτερα βεβαιως βεβαιως ,γιατι πιστευα οτι ενας απελευθερωμενος απο κομπλεξ ανθρωπος γινεται πραγματικα πολυ καλυτερος.Μια σχεση για να εξελιχθει σε φιλια θελει πολυ χρονο, γι'αυτο ισως οταν διαλυεται αισθανεσαι καπως.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου